Sprawdzenie normowe spoin według normy chińskiej

Spoiny pachwinowe są sprawdzane zgodnie z GB 50017 - Rozdział 11. Wytrzymałość spoin czołowych przyjmuje się jako równą wytrzymałości materiału podstawowego i nie jest sprawdzana.

Spoiny czołowe

Zakłada się pełne przetopienie spoin czołowych, a ich nośność jest uważana za równą nośności materiału podstawowego – Cl. 11.2.1.

Spoiny pachwinowe

Nośność obliczeniowa spoin pachwinowych jest sprawdzana zgodnie z Cl. 11.2.2.2:

$$\sigma_w = \sqrt{ \left ( \frac{\sigma_f}{\beta_f} \right ) ^2 + \tau_f^2} \le f_f^w$$

gdzie:

• σ_f – naprężenie na efektywnym przekroju spoiny prostopadłe do długości spoiny
• β_f – współczynnik powiększający wartość obliczeniową wytrzymałości spoiny pachwinowej; β_f = 1,22 dla obciążeń statycznych i kąta między powierzchniami wtopienia α = 90°; w pozostałych przypadkach β_f = 1,0
• τ_f – naprężenie ścinające na efektywnym przekroju spoiny równoległe do długości spoiny
• f_f^w – obliczeniowa wytrzymałość spoiny pachwinowej

Obliczeniowa wytrzymałość spoiny pachwinowej f_f^w dla elektrod spawalniczych; na podstawie Tabeli 4.4.5

Domyślne elektrody to E43 dla najsłabszej łączonej blachy z f_u < 470 MPa, E50 dla 470 MPa ≤ f_u < 520 MPa oraz E55 dla 520 MPa ≤ f_u.

Wykresy spoin przedstawiają naprężenia zgodnie z następującym wzorem:

$$\sigma = \sqrt{ \frac{1}{\beta_f^2}(\sigma_{\perp}^2 + \tau_{\perp}^2) + \tau_{\parallel}^2 }$$